ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ

Το Φεβρουάριο του 2008 και έπειτα από έναν κλειστό αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» ανακοίνωσε την ομόφωνη επιλογή του για τον αρχιτέκτονα του έργου: το αρχιτεκτονικό γραφείο Renzo Piano Building Workshop(www.rpbw.com). 

Το όνομα του Ιταλού αρχιτέκτονα Renzo Piano έχει καταστεί συνώνυμο της υψηλής αρχιτεκτονικής τα τελευταία 40 χρόνια, αφότου ο Piano αποφοίτησε από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πολυτεχνείου του Μιλάνου, το 1964, και επιδόθηκε στο σχεδιασμό των πρωτοποριακών έργων του, σε παγκόσμια κλίμακα.

Το πρώτο έργο μεγάλου βεληνεκούς που κλήθηκε να σχεδιάσει ο Piano, επιβάλλοντας το προσωπικό του στίγμα και θέτοντας τις βάσεις για τη μετέπειτα ιλιγγιώδη καλλιτεχνική του εξέλιξη, υπήρξε το Centre Georges Pompidou (1977), στο Παρίσι, το οποίο εκπονήθηκε σε συνεργασία με τον Richard Rogers. Το 1981, ο Piano εγκαινίασε το «Εργαστήριο Κατασκευών» του (Renzo Piano Building Workshop - RPBW), με έδρα τη Γένοβα, το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη, και με προσωπικό που υπερβαίνει τους 100 ειδικούς σε θέματα αρχιτεκτονικής και μηχανολογίας.

Έκτοτε, το RPBW έχει αποτελέσει το όχημα για την ανάπτυξη ορισμένων εκ των πλέον αναγνωρίσιμων και σημαντικών έργων του Piano, όπως είναι:

Ο Τερματικός Σταθμός του Διεθνούς Αεροδρομίου Kansai (1994), στην Οσάκα: μια προβλήτα προσγείωσης και απογείωσης, κυματοειδούς σχεδιασμού, που εκτείνεται μέσα στη θάλασσα, προκαλώντας δέος στον ταξιδιώτη

Το λουσμένο στο φως Μουσείο του Ιδρύματος Beyeler (1997), στη Βασιλεία της Ελβετίας, που εμπνέει τον επισκέπτη με τις απλές, καθαρές γραμμές του, την πλήρη ενσωμάτωσή του στον περιβάλλοντα χώρο και την απέριττη κομψότητά του

Το Πολιτιστικό Κέντρο Jean-Marie Tjibaou (1998), στη Νέα Καληδονία, ένα σύμπλεγμα δέκα κατασκευών, εμπνευσμένο από την τοπική αρχιτεκτονική παράδοση, που εντυπωσιάζει με τη δυναμική του αλλά και με την εγγύτητα προς τη φύση που το περιβάλλει

Η αναβίωση της εγκαταλειμμένης και παρωχημένου σχεδιασμού πλατείας Potsdamer Platz (2000), στο Βερολίνο

Η βιομηχανικού σχεδιασμού γυάλινη αίθουσα συναυλιών Niccolò Paganini Auditorium (2001), στην Πάρμα, που κατορθώνει ωστόσο να εναρμονίζεται απόλυτα με την περιβάλλουσα φύση

Η αίθουσα συναυλιών Parco della Musica Auditorium (2002), στη Ρώμη, που απεικονίζει με δυναμικό τρόπο την ένωση της μουσικής, του αστικού περιβάλλοντος και της σχεδιαστικής παράδοσης των καθεδρικών ναών της Δύσης.

Ο Piano συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους αρχιτέκτονες της γενιάς του, γεγονός ευρύτατα αποδεκτό. Έχει κατορθώσει να επιβάλει την τέχνη, την πρωτοποριακή ματιά και το μεσογειακό ταμπεραμέντο του σε κάθε νέο δημιούργημά του, αποφεύγοντας συγχρόνως έντεχνα την επανάληψη και την τυποποίηση. Ο συνδυασμός όλων αυτών των στοιχείων τού έχει αποφέρει σημαντικές διακρίσεις, όπως το Βασιλικό Μετάλλιο Αρχιτεκτονικής (1989), το Βραβείο Kyoto (1990), την ανακήρυξή του ως Πρεσβευτή Καλής Θελήσεως της UNESCO για την Αρχιτεκτονική (1994), το Αρχιτεκτονικό Βραβείο Pritzker (1998), το Χρυσό Μετάλλιο της Διεθνούς Ένωσης Αρχιτεκτόνων (2002) και του Αμερικανικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτόνων (2008).

Πιο πρόσφατα έργα του Piano, όπως τα εντυπωσιακά καινούργια γραφεία των «New York Times», στη Νέα Υόρκη (2008), και το «πράσινο» κτίριο της Ακαδημίας Επιστημών της Καλιφόρνιας (2008) αποδεικνύουν ότι η τέχνη του ωριμάζει, ωστόσο η ματιά του παραμένει εφηβική και ασυμβίβαστη.

Οι δεσμοί αίματος που ο Piano διατηρεί με τη Μεσόγειο έχουν στιγματίσει την τέχνη του, διαχωρίζοντάς τον από τους υπόλοιπους αρχιτέκτονες της γενιάς του. Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής, τις ιδιότητες του φυσικού φωτός, την ανάγκη να ενσωματώνεται κάθε νέα κατασκευή στον ήδη πυκνοαναπτυγμένο αστικό ιστό – όλα τα παραπάνω αποτελούν μοναδικά χαρακτηριστικά της τέχνης του Ιταλού αρχιτέκτονα.

Η αγάπη του προς υλικά όπως το γυαλί, το ξύλο, το μέταλλο, η άνευ περιορισμών χρήση του φυσικού φωτός, η προσήλωσή του στη διαφάνεια των κατασκευών και στην ενσωμάτωση των καθαρών γραμμών στον περιβάλλοντα χώρο, η χρήση του υδάτινου στοιχείου και οι συνεχείς προσπάθειες για την ανάπτυξη «πράσινων» κτιρίων έχουν καταστήσει τον Piano δημοφιλή και στο ευρύ κοινό.

ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ

Αρχιτεκτονική Μελέτη / Αρχιτέκτονας Έργου – RENZO PIANO BUILDING WORKSHOP

Συνεργάτης Αρχιτέκτονας – BETAPLAN

Μελέτη Περιβάλλοντος Χώρου – DEBORAH NEVINS and Associates,  Inc.

Συνεργάτης Μελέτης Περιβάλλοντος Χώρου –  H. PANGALOU AND ASSOCIATES

Στατική Μελέτη – EXPEDITION

Συνεργάτης Στατικής Μελέτης – OMETE

Μελέτη Η/Μ Εγκαταστάσεων – ARUP

Συνεργάτης Μελέτης Η/Μ Εγκαταστάσεων – LDK

Σύμβουλος Θεατρικού Σχεδιασμού – THEATRE PROJECTS CONSULTANTS

Ακουστική Μελέτη – ARUP Acoustics

Σύμβουλος Σχεδιασμού Βιβλιοθήκης - British Library 

Σύμβουλος Προσόψεων – FRONT

Μελέτη Σήμανσης – Atelier Martine Harlé

Σύμβουλος Χώρων Εστίασης – SefronHornWinch

Κυκλοφοριακή Μελέτη – DENCO

Μελέτη Άρδευσης – ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΜΑΥΡΑΓΑΝΗΣ

Περιβαλλοντική Μελέτη – HPC – PASECO

Διαχείριση Έργου / Σύμβουλοι Αειφόρου Σχεδιασμού & Κοστολόγησης – FAITHFUL+GOULD

Σύμβουλοι Επαγγελματικής Ασφάλειας και Υγείας – Ergonomia